آي اثيري که اين ده ميمون

در دستان تو دونده تر از هر نامي زاده مي شود

که وا ژه مقدس نامت را

بر لب هاي همه مردمان

در مردمکان تنگ چشم همه پدران

روان مي گرداند

که " انسان را رعايت کرده اي "

که کنون نامت عصيان ِ زيبايي

تولدي ديگر است .

--

و من تو را واژه اي مي کنم

که ترفند تقدير از هيچ گذر تعاطف بار تغزلي

بدان دست نيازد.